ان زمان اراده ام

چونان محبتی که در دلم اشیان گرفته است

اهنین بود

و اکنون برایم دلی شکسته مانده است و امیدی

باز تو را دیدم و دل به مهرت دادم

ان زمان به سخنی تلخ

مرا که به خود مغرور بودم ؛رنجاندی

و اکنون از هر وقتی دیگر

پیش من گرامی هستی

تو را که گم کرده بودم اینک یافته ام

ان زمان از عشق جاودان واهمه داشتم

در پاسخ این سوال بجا چه گویم؟

دیدار تو ابدیت من است

که عشق را به دلم بیدار نگه میدارد

خاطره ی دیروزم و امید فردایم را

بیا بهمدیگر برسان

یا دیروزم را برگردان و؛برو

یا پیشم بمان و امید فردای من باش....................